Katalog wyrobów

Wieprzowina klasy I, sól peklująca, czosnek, pieprz. Nic więcej. Batony po około 40 cm, wędzone bukiem cztery godziny, potem parzone. Najspokojniejsza pozycja w katalogu — bierze ją każdy sklep i nikt się nigdy o nią nie kłócił.

Peklowanie 72 godziny, pięć godzin dymu, jagody jałowca dodawane do zalewy, nie do farszu. Kiełbasa, przy której najczęściej dzwonią klienci indywidualni z pytaniem, gdzie ją kupić.

Sezonowo idzie w górę w marcu i kwietniu, przed świętami. Poza sezonem robimy ją w mniejszych partiach, dwa razy w tygodniu.

Peklowana na sucho, dziewięć dni w chłodni, przekładana ręcznie co drugi dzień. Wydajność 68 procent, czyli z każdego kilograma surowca zostaje niewiele — i to jest cały sekret. Konkurencja z nastrzykiem robi 140 procent i sprzedaje taniej, tylko że to już nie jest ta sama rzecz.

W kawałku, ze skórą. Krojony w plastry przygotowujemy tylko dla gastronomii i tylko na zamówienie, bo po pokrojeniu termin skraca się o połowę.

Sześć tygodni w dojrzewalni. Produkcja limitowana — około czterdziestu sztuk miesięcznie, bo więcej się nie mieści.

Pieczony w formie, wtorki i piątki. Termin krótki, siedem dni, i nie da się go wydłużyć bez dodatków, których nie używamy.

Receptura z 1998 roku, nietknięta. Albo się go kocha, albo omija szerokim łukiem — sprzedaje się nierówno, ale zdejmowanie go z katalogu nie wchodzi w grę.

Z 1,8 kilograma mięsa zostaje kilogram gotowego wyrobu. Drobiowe schną szybciej i są chudsze, wieprzowe mają więcej smaku — pakujemy jedne i drugie próżniowo po 90 gramów.